Ibrahim Mahama

In Dear Home of Scars

Kunst

Om dit te kunnen bekijken dienen social plugins / marketing cookies te worden toegestaan.

Synopsis

Dear Home of Scars

In Dear Home of Scars zien we de gevierde beeldend kunstenaar Ibrahim Mahama terugkeren naar zijn geboorteplaats Tamale in Noord-Ghana en de daar gelegen Red Clay Studio, een door hem opgericht cultuur- en kunstcentrum. Hij werkt aan een nieuwe installatie van oude koloniale treinstellen en een gereconstrueerd stuk spoor. Toen Ghana een Britse kolonie was (1821-1957) werden goud en andere grondstoffen per trein naar de kust vervoerd. Nu liggen resten van spoorlijnen er verlaten bij, als stille herinneringen aan een geschiedenis van uitbuiting. Het zijn de ‘littekens in het landschap’, aldus Mahama.

 

Het project zorgt voor hernieuwde energie en zelfbewustzijn bij de lokale bewoners. Ondertussen reflecteert Mahama op zijn rol van veelgevraagd kunstenaar en bouwer van lokale gemeenschappen.

Credits

Personage
Ibrahim Mahama
Regisseur
Marina Meijer
Land
Ghana
Duur
20 min
Jaar
2024
Coproducent
Een van de Jongens
Met monumentale kunstinstallaties legt Ibrahim Mahama koloniale littekens bloot. Daarnaast bouwt hij de infrastructuur voor een bloeiende Ghanese kunstscene.
ibrahim mahama

Biografie

Ibrahim Mahama

Ibrahim Mahama (1987) is een Ghanese beeldend kunstenaar die woont en werkt in Accra, Kumasi en Tamale. Hij staat internationaal bekend om zijn gebruik van artefacten en afgedankte materialen om monumentale kunstinstallaties te creëren waarmee hij de tastbare overblijfselen van de geschiedenis onder de aandacht brengt. Hij legt de littekens van het koloniale verleden en het falen van kapitalistische systemen bloot en geeft historische objecten een nieuwe, hoopvollere betekenislaag.

Als een van de meest gevierde hedendaagse kunstenaars ter wereld gebruikt Mahama zijn faam en middelen om de sociale omstandigheden in Ghana te verbeteren en de infrastructuur voor een bloeiende lokale kunstscene op te bouwen.

Wapenfeiten

  • Oprichter van verschillende kunst- en educatieruimtes in Ghana, waaronder Red Clay Studio, Savannah Centre for Contemporary Arts (SCCA) en Nkrumah Volini
  • Winnaar van de Principal Prince Claus Award 2020, de Sam Gilliam Award 2024 en de Gold Award voor ‘Established Artist’ bij de Art Basel Awards 2025
  • Bovenaan ArtReview’s Power 100-lijst als meest invloedrijke persoon binnen de internationale kunstwereld, van december 2025 tot december 2026.

Artist Talk en vertoning bij het Stedelijk Museum

In 2024 vond in het auditorium van het Stedelijk Museum Amsterdam een voorvertoning plaats van Dear Home of Scars.

Na afloop gingen artistiek directeur Rein Wolfs en designcurator Amanda Pinatih in gesprek met Ibrahim Mahama over hoe zijn praktijk en studio mensen dichter bij cultuur brengen. Ook bespraken zij hoe Mahama materialen transformeert tot installaties en kunstwerken die thema’s als commodificatie, migratie en economische globalisering onderzoeken.

Lees het volledige gesprek op de website van Stedelijk Studies.

Short of the Week

Dear Home of Scars is in 2026 geselecteerd als Short of the Week, het toonaangevende online platform voor korte films.

Op de website schreef Jason Sondhi, medeoprichter van Short of the Week:

“The film observes him [Mahama] not just as an artist with vision, but as someone trying to live up to the moral implications of his own success, producing a film that fascinatingly recognizes that charisma can emerge from vulnerability as much as authority.”

Lees de volledige review hier.

Ibrahim Mahama en Marina Meijer bij de première van Dear Home of Scars in het Eye Filmmuseum Amsterdam in 2024. Foto's: Maarten Nauw.
VERTONINGEN & BEREIK
Beste Korte Documentaire
Fine Arts Film Festival 2025

Première en filmfestivals
De pre-première van Dear Home of Scars vond plaats in het IFC Center in New York (Verenigde Staten), georganiseerd naar aanleiding van Mahama’s tentoonstelling bij White Cube New York. De officiële première volgde in 2024 in het Eye Filmmuseum in Amsterdam.

Sindsdien heeft de film een internationale festivalroute afgelegd, met vertoningen op onder meer het Athens International Film and Video Festival (Griekenland). In totaal is de film vertoond op tien festivals in tien verschillende landen. Andere festivals waren:

  • International Festival of Films on Art (FIFA), Montreal, Canada
  • Montecatini International Short Film Festival, Montecatini Terme, Italië
  • Alexandre Trauner ART/Film Festival, Szolnok, Hongarije
  • Trans Africa International Film Festival, Yola, Nigeria
  • The Norwegian Short Film Festival, Grimstad, Noorwegen
  • The Fine Arts Film Festival, Los Angeles, Verenigde Staten
  • MEDIAWAVE International Film and Music Gathering, Szigliget, Hongarije
  • Mpumalanga International Film Festival, Mbombela, Zuid-Afrika
  • Psarokokalo International Short Film Festival, Folegandros, Griekenland

Partnervertoningen
Dear Home of Scars is vertoond op de publieke omroep NPO2 en NPO2 Extra via de NTR. De film is ook beschikbaar om te streamen op NPO Start.

Daarnaast heeft de film ook een leven buiten het festivalcircuit via samenwerkingen met culturele instellingen, streamingplatforms en educatieve organisaties die de film in hun programmering hebben opgenomen, waaronder:

  • Eye Film Player en het archief van Eye Filmmuseum Amsterdam
  • Short of the Week
  • Stedelijk Museum Amsterdam
  • MAPS — Museum of Art in Public Space, Denemarken
  • AIR Rotterdam
  • IkonoTV
  • GuideDoc
  • Biblioscoop
  • Academic Video Online
  • Cinéfilos & Literatus, Angola
Artikel op VPRO Cinema

Regisseur

  • marina meijer

    Marina Meijer

    Marina Meijer (1987) is documentairemaker en filmdocent. Haar documentaires spelen zich vaak af in een intieme, afgebakende wereld zoals een vrachtschip op de Noordzee, een klein Braziliaans bergdorp of een Rotterdams ‘transformatiecentrum’ voor jonge mannen met problemen. Haar films gingen in première op internationale filmfestivals zoals IDFA, Hotdocs Toronto en Cinéma du Réel. Carrousel (2019) won een Gouden Kalf voor Beste Documentaire.

Benieuwd naar meer?Bekijk beeldend kunstenaar Aimée Zito Lema in Dimension of Absence